भाव अंतरीचे ♎

साकळं.... भाग-1              सर्वत्र अंधार पसरला होता. त्या अंधाराला चिरत राज आपली वाट काढत होता. वाट नेईल त्या दिशेने तो चालत होता. कुठे जायचे अन् कुठे नाही ? त्याला काही सुचत नव्हते. त्याचा शरीर खूप थकला होता. रानवाटेत एका वटवृक्षाचा आधार घेऊन तो बसला. सकाळपासून पोटात अन्नाचा एक कण सुद्धा गेला नव्हता. क्षीण झालेल्या तणा-मनानं आकाशातल्या चांदण्यांकडे डोळे टवकारून तो बघत होता.     "काय दोष होता माझा ?      का हा भोग माझ्या नशिबाला आला ?      का ?      का मला असा जन्म मिळाला ?" राहून-राहून त्याच्या मनात आत्महत्येचा विचार येत होता. आत्महत्या ! होय. आत्महत्या .     "जगू तरी कोणासाठी ?      कोण आहे माझा ?      आई ?      वडील ?      बहिण-भाऊ ?      कोण आहे ?      .... कोणीही नाही." घरच्यांची आठवण करत तो बसला होता.     "का रडतो मी त्याची आठवण करून ?      कोण होतो मी त्यांच्यासाठी ?...